ΤΣΙΡΙΓΩΤΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ

Ο Θεόδωρος Τσιριγώτης είναι  ψυχαναλυτικός ψυχοθεραπευτής &  συνιδρυτής του Ευρωπαϊκού Ινστιτούτου Συμβουλευτικής και Ψυχοθεραπείας (E.I.C.P.). Η κλινική και εκπαιδευτική του εργασία επικεντρώνεται στη σχεσιακή ψυχανάλυση, το σύνθετο και αναπτυξιακό τραύμα, καθώς και στη σύνδεση της ψυχοδυναμικής σκέψης με τη θεωρία των συστημάτων, των ομάδων και των οργανισμών.

Η ψυχαναλυτική του εκπαίδευση περιλαμβάνει σπουδές στο Lincoln Clinic and Centre for Psychotherapy και μετεκπαίδευση στο Anna Freud Centre σε αντικείμενα που αφορούν τον δεσμό και τη Mentalization-Based Treatment. Έχει επίσης εκπαιδευτεί στη σχεσιακή ψυχανάλυση, σε διάλογο με τη σύγχρονη παράδοση που αναπτύχθηκε γύρω από το έργο του Stephen Mitchell, καθώς και στη συστημική και ομαδική ψυχοθεραπεία.

Στην Tavistock Clinic έχει εκπαιδευτεί στη συστημική-ψυχοδυναμική προσέγγιση, με ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τις έννοιες του ρόλου, της εξουσίας, των ορίων και των ασυνείδητων διεργασιών στις ομάδες και στους οργανισμούς. Η κατεύθυνση αυτή διευρύνει το κλινικό του ενδιαφέρον προς την εφαρμογή της ψυχαναλυτικής σκέψης πέρα από το θεραπευτικό δωμάτιο, σε θεσμικά και κοινωνικά συστήματα.

Παράλληλα, έχει εκπαιδευτεί σε σύγχρονες προσεγγίσεις θεραπείας του ψυχικού τραύματος και σε γνωσιακά και σωματικά προσανατολισμένα μοντέλα. Η κλινική του πρακτική περιλαμβάνει μεταξύ άλλων Schema Therapy, EMDR, NARM, Ego State Therapy και Compassionate Inquiry.

Ιδιαίτερο μέρος του επιστημονικού του ενδιαφέροντος αφορά τη σχέση μεταξύ ψυχικού τραύματος και κοινωνικού περιβάλλοντος. Έχει παρουσιάσει εργασία για το τραύμα και τη συλλογική ανθεκτικότητα των Παλαιστινίων σε διεθνές συνέδριο της Tavistock & Portman, ενώ γράφει για ζητήματα ψυχοθεραπείας, ψυχανάλυσης και κοινωνίας.

Παράλληλα με την κλινική και εκπαιδευτική του δραστηριότητα, ασχολείται με τη μετάφραση και επιστημονική επιμέλεια βιβλίων ψυχοθεραπείας και ψυχαναλυτικής κατεύθυνσης, ενώ αρθρογραφεί γύρω από τη σχέση ψυχικής ζωής, κοινωνίας και πολιτισμού.

Η επιστημονική του προσέγγιση αντιμετωπίζει την ψυχοθεραπεία όχι ως εφαρμογή μιας μεμονωμένης τεχνικής, αλλά ως πεδίο στο οποίο συναντώνται η ψυχαναλυτική θεωρία, η κλινική εμπειρία, το σώμα, οι σχέσεις και το κοινωνικό πλαίσιο.