Ιδρυτικά Μέλη

Είχα την ευκαιρία και την τύχη να μαθητεύσω δίπλα σε ορισμένους από τους πρωτοπόρους της σύγχρονης ψυχοτραυματοθεραπείας και να πιστοποιηθώ στα μοντέλα που ανέπτυξαν. Η εκπαίδευσή μου περιλαμβάνει πιστοποίηση ως Practitioner από το EMDR Europe, καθώς και πιστοποιημένη κατάρτιση στη Θεραπεία Καταστάσεων του Εγώ στο θεωρητικό και κλινικό πλαίσιο της Francine Shapiro. Πιστοποιήθηκα στο Comprehensive Resource Model (CRM) με τη Lisa Schwarz, στο NeuroAffective Relational Model (NARM) με τους Laurence Heller και Aline Lapierre, καθώς και στο Compassionate Inquiry ως Practitioner και Mentor υπό την καθοδήγηση του Gabor Maté. Η κλινική μου εκπαίδευση συμπληρώνεται από πιστοποιήσεις στη trauma-focused Γνωσιακή Συμπεριφορική Θεραπεία, στη Θεραπεία Σχημάτων με εστίαση στο τραύμα υπό την καθοδήγηση των Gill Heath και Alp Karaosmanoglu, καθώς και σε προσεγγίσεις Parts Work με τη Stacy Ruse. Παράλληλα, η εκπαίδευση στο Polyvagal Institute στο πλαίσιο της θεωρίας του Stephen Porges, καθώς και η επαφή με το έργο του Bessel van der Kolk στο McLean Hospital, ενίσχυσαν τη σωματική και νευροβιολογική κατανόηση της ρύθμισης και της ασφάλειας στη θεραπευτική σχέση.

Η ψυχαναλυτική μου εκπαίδευση πραγματοποιήθηκε αρχικά στο The Lincoln Clinic and Centre for Psychotherapy, όπου εκπαιδεύτηκα στην Ψυχαναλυτική Ψυχοθεραπεία μέσα σε ένα κλασικό, μακράς διάρκειας κλινικό πλαίσιο. Στη συνέχεια, μετεκπαιδεύτηκα στο Anna Freud National Centre for Children and Families, εστιάζοντας στο Adult Attachment Interview (AAI) και στη Mentalization-Based Treatment (MBT), εμβαθύνοντας στη θεωρία του δεσμού και στις σύγχρονες εξελίξεις της ψυχοδυναμικής θεραπείας καθώς και στο Ινσιττούτο Αντικειμενοτρόπων Σχέσεων της Νέας Υόρκης. 

Την εκπαίδευσή μου αυτή συνέχισα στη Tavistock Clinic, έναν από τους ιστορικότερους και πλέον επιδραστικούς ψυχοδυναμικούς θεσμούς διεθνώς, όπου εκπαιδεύτηκα στο παραδοσιακό μοντέλο Psychodynamics–Systems, με έμφαση στη σύνδεση της ενδοψυχικής διεργασίας με τα συστήματα σχέσεων, τους οργανισμούς και τα ευρύτερα κοινωνικά πλαίσια. Παράλληλα, συμμετείχα στο Group Relations Conference (GRC), εμβαθύνοντας στη μελέτη της δυναμικής των ομάδων, του ρόλου, της εξουσίας και του ασυνειδήτου στους θεσμούς.Ολοκλήρωσα αυτή την εκπαίδευση και έκτοτε παραμένω ενεργός συνεργάτης του International  Training Program “Relational Psychoanalysis and Psychotherapy” της Kyiv International School of Relational Psychoanalysis and Psychotherapy, σε συνεργασία με αναλυτές και καθηγητές από τη Νέα Υόρκη και το Stephen Mitchell Center for Relational Studies. Το εκπαιδευτικό και εποπτικό πλαίσιο διαμορφώνεται σε διάλογο με εκπροσώπους της σύγχρονης σχεσιακής ψυχανάλυσης, όπως οι Steven Kuchuck, Met Eibel, Donnel B. Stern, Adrienne Harris, Lisa Lyons, Joyce Slochower και Steven Seligman, ενισχύοντας τον συνεχή θεωρητικό και κλινικό αναστοχασμό της πρακτικής μου.

Η εκπαίδευσή μου στη Συστημική και Ομαδική Ψυχοθεραπεία (PGDiploma University of Bedfordshire), πραγματοποιήθηκε σε πλαίσια του National Health Service και στο Kensington Consultation Centre με έμφαση στη γλώσσα, το πλαίσιο και τη σχεσιακή ευθύνη της θεραπευτικής πράξης. Η εκπαίδευσή μου εντάχθηκε στη συστημική παράδοση που διαμορφώθηκε από τους Peter Lang, Susan Lang, Martin Little, John Burnham και Elspeth McAdam. Η προσέγγιση αυτή εδραίωσε μια κλινική στάση που αντιλαμβάνεται την ατομική και ομαδική ψυχοθεραπεία ως διαδικασία συν-κατασκευής νοήματος και σχέσης μέσα σε συγκεκριμένα κοινωνικά και θεσμικά πλαίσια.

Στο πλαίσιο της κλινικής μου εκπαίδευσης, ολοκλήρωσα εκπαίδευση στη Γνωσιακή Συμπεριφορική Θεραπεία (CBT) στο UCL και στο Albert Ellis Institute, όπου είμαι Fellow, καθώς και στη Διαλεκτική Συμπεριφορική Θεραπεία (DBT) στο Linehan Institute. Επιπλέον, έχω εκπαιδευτεί στο πρόγραμμα Enhanced CBT (CBT-E) του Fairburn στο Centre for Research on Eating Disorders at Oxford (CREDO), ένα εξειδικευμένο ερευνητικό και κλινικό κέντρο που εστιάζει στη θεραπεία των διατροφικών διαταραχών και στη σύνδεση της επιστημονικής έρευνας με την εφαρμοσμένη κλινική πρακτική.

Η πολυεπιστημονική μου πορεία συνδέεται με μια ηθική στάση απέναντι στο υποκείμενο: την άρνηση των απλουστεύσεων. Η ψυχική ζωή δεν επιδέχεται εύκολες εξηγήσεις και, γι’ αυτό, απαιτεί συνεχή άνοιγμα της σκέψης, θεωρητικό διάλογο και κριτική εγρήγορση.